Blog Image

"Life begins at the end of your comfort zone"

Einde Mexico!

Mexico Posted on Sun, May 03, 2015 19:27:13

Hoi,

Het is alweer een weekje geleden dus even het thuisfront inlichten over de laatste ontwikkelingen. Dit bericht is trouwens al niet meer in Mexico gepost. Even geduld… šŸ™‚
We zijn na het duiken nog een 4 tal dagen in La Paz blijven hangen. Verhuisd naar een appartementje omdat we daar ook zelf kunnen koken en dat vinden we alle 2 belangrijk. Deze laatste dagen hebben we vooral gebruikt om lekker te eten, te sporten maar vooral om het volgende te plannen en organiseren. Daar steek je wel wat tijd in. Met internet verbindingen die om de 3 schermen uitvallen levert dat ook nu en dan de nodige frustraties op.

In alle geval was ons oorspronkelijk gedacht om naar Guatemala te reizen niet praktisch en zeker niet zo goedkoop als we voorzien hadden. We moesten sowieso over Mexico City vliegen. Dan heb je de keuze tussen 20 uur bus of vliegen. Maar de vluchten gaan eerst naar Atlanta in Amerika en zo naar Guatemala??? Met de nodige kostprijs. Dus hebben we geopteerd om naar Panama City te vliegen. Dat kon wel rechtstreeks en voor minder dan de helft van de prijs. En dan nog een extra niet te vergeten punt, Bob is de volgende weken niet aan het reizen maar bij hem thuis in Panama. Bob is een collega uit Antwerpen die nu hier in Panama werkzaam is en dus ook hier woont. In niet mis te verstane woorden heeft hij ons uitgelegd dat we meer dan welkom waren om bij hem te verblijven. Intussen heeft hij daar waarschijnlijk al spijt van. šŸ™‚ Dus Panama wordt land nummer 2. Voor mij is het al de tweede maal en ik was er de eerste keer ook al direct mijn hart verloren. Dus er wordt met ongeduld uitgekeken naar het volgende avontuur.

Voor de landen in Centraal- Amerika heb je geen vooraf geregeld visum nodig. Je krijgt bij aankomst een toeristenvisum voor een periode tot maximaal 3 maanden. Je moet echter wel steeds kunnen bewijzen dat je binnen die periode ook het land terug verlaat. Voor de meeste landen is een internationaal busticket al genoeg maar in Panama nemen ze daar geen genoegen mee. Hier moet je sowieso een uitgangsvlucht hebben. Niet zo eenvoudig als je reist zoals wij. We weten nu pas de dag voordien waar we naartoe gaan laat staan binnen een maand. šŸ™‚ Dus we hebben dubbel werk. Uiteindelijk boeken we een enkel ticket op 23 mei naar Lima (Peru) en dan hebben we een maand om Panama verder te ontdekken.

Om een lang verhaal kort te maken was onze reisdag (29/4) de meest stressy dag tot op heden. De bevestigingsmail voor de vlucht naar Lima kwam maar niet binnen. Dan eens op weg naar de luchthaven geen internet meer. Vervolgens bellen naar de site waar we geboekt hadden. Opnieuw alles telefonisch regelen, maar we moesten aan boord…. Uiteindelijk heeft Ankie een nieuw ticket moeten regelen terwijl ik het vorige aan het annuleren was. Bij de tussenlanding in Mexico city een cafe met Wifi moeten zoeken en daar hebben we dan de meer dan noodzakelijke bevestiging binnengekregen. Deze mail was dus een half uur later het nodige bewijs om mee aan boord te mogen gaan. Ja geloof het of niet maar reizen kan ook stress geven. šŸ™‚

Voor de blog van Panama maken we nu een nieuwe categorie aan.

Groetjes,

Ankie & Stef



De Golf van Cortez

Mexico Posted on Sun, April 26, 2015 20:56:52

Hallo,

Via Facebook realiseren we ons dat thuis de 10 Miles bezig zijn. Dus terwijl we dit aan het schrijven zijn, zijn er verschillende van jullie waarschijnlijk ferm aan het afzien bij het naar boven lopen in de konijnenpijp. šŸ™‚

Ook het nieuws van Nepal heeft ons diep geraakt. De mensen hebben ginder al niets en dan komt dat er nog eens bij. Voor ons gaat dit ook een serieuze wijziging aan onze reisplanning maken. Normaal zouden we binnen een 3-tal maanden naar Nepal reizen. Het spreekt voor zich dat we daar alleen maar in de weg zouden lopen. Dus stilaan denken we er aan om 6 maanden in dit continent te blijven en de overige 6 in Oceaniƫ door te brengen. Zuid- Oost Aziƫ kunnen we later ook nog via aparte reizen doen.

Vorige post zijn we geĆ«indigd wanneer de kogel door de kerk was om in de Golf van Cortez te gaan duiken. Dus zo gezegd, zo gedaan! Van Valladolid zijn we doorgereisd naar Merida. Hier is de nabij gelegen luchthaven. Het was verschillende uren in een aftandse bus hierdoor zijn we 2 dagen in Merida gebleven. Het is een grote maar vooral hete stad. De temperatuur is er steeds boven de 40 graden en geen vleugje wind. Hier dient de energie van de bruine bonen vooral om af te koelen. smiley Sinds we in BelgiĆ« vertrokken zijn hebben we nog geen enkele keer een lange broek aangehad. Schoenen enkel om te reizen of te sporten. Zalig! Ik denk echt niet dat wij tot de groep mensen behoren die na een tijdje de seizoenen beginnen te missen. In Merida vind je veel plaatsen met live muziek en ‘s avonds is het mooi verlicht maar 2 dagen was genoeg. Om 4u ‘s ochtends beginnen we onze reis naar Baja California. We gaan duiken! De ganse trip verloopt vlekkeloos en in de luchthaven van La Paz (Mexico) worden we opgewacht door iemand van de duikclub. Wat een luxe smiley.

Het landschap is hier totaal anders. Hier is het dor, berg/rotsachtig en in de woestijn staan kriskras verspreid de typische drietand cactussen. Daarin ligt de baai van Cortez. Volgens ons is door dit water de kleur “appelblauwzeegroen” uitgevonden. Door de constante zeebries is het hier goed uit te houden. Het is wel opletten wat zonnemelk betreft. Je voelt het niet maar je schroeit hier gewoon weg. Wanneer we met de boot uitvaren om te gaan duiken blijven de pelikanen ons volgen en varen we tussen de pieken van grimmige rotsen met cactussen door. Er is hier een uitdrukking die zegt ” To truly appreciate the beauty of La Paz, you need to look beneath the surface”. Dus hoog tijd om ons achterover van de boot te laten tuimelen en te gaan kijken.

Op onze eerste duikstek gaan we voor anker aan een kalkrots die 10m uit het water steekt. Elk vrij plekje dat minder dan 90Ā° stijl is ligt vol met zeeleeuwen. Iets verderop ligt een echt kolos. Het mannetje die waakt over zijn wijfjes en jongen. In de duikbriefing zegt de divemaster dat de jongen nu oud genoeg zijn. Dan laat het mannetje ons er mee duiken en wanneer zij het willen er ook mee spelen. Vanaf het ogenblik dat we beginnen dalen merk je dat dit zeker niet de CaraĆÆben zijn. Het water is er koud en de zichtbaarheid is er ook niet echt goed. Maar hier neem je de bluts met de buil want net door dit zitten hier ook de “grote” dieren en daar komen we voor.

Het duiken met de zeeleeuwen kan je niet beschrijven. Ze komen echt spelen en zijn bijzonder sierlijk. Ze hebben enorme tanden en komen spelend bijten maar doen u nooit pijn. Ze trachten zelfs met hun bek uw duikbril af te trekken. Ongelooflijk! Nadien blijven we elke duik van de ene in de andere verbazing vallen. We duiken ook op een Chinees vrachtschip waar we volledig in- en door kunnen. Het zit vol leven. Heel grote baarzen, murene’s en we kunnen blijven doorgaan…. Maar dan breekt eindelijk dat moment aan. De walvishaaien zijn gespot! Niet tijdens het duiken maar op de boot op de weg terug. Vlug maskers, snorkel en vinnen aan. Al het vorige valt in het niets! We zwemmen op 20cm van 3 enorme beesten van gemiddeld 8 meter lang. Hoe is het mogelijk dat iets dat enkel het allerkleinste leven eet (plankton) het grootste dier kan worden. Ze zijn enorm! De staart glijdt rakelings langs mijn masker af. Ik kan bijna mijn snorkel niet meer in mijn mond houden van de opwinding. Dit kunnen we niet beschrijven maar misschien geeft het volgende filmpje een beter idee.

Klik op de link https://youtu.be/wraf-2OR830
of geef in Youtube in: Ankie and Stef diving in the Gulf of Cortez.

Veel plezier en sjuuuuuusssss



Enkele sfeerbeelden

Mexico Posted on Mon, April 20, 2015 23:12:34

Foto 1: De gezellige etentjes bij Marissa en Alfonso
Foto 2: Onze openlucht slaapkamer in Playa Del Carmen
Foto 3,4 & 5: De CaraĆÆben en wat het met een mens doet
Foto 6, 7 & 8: Een trouwfeest in Valladolid
Foto 9: Ek Balam Maya RuĆÆnes in de jungle
Foto 10: Taxichauffeur met ambitie



Tulum & Valladolid

Mexico Posted on Mon, April 20, 2015 22:05:59

Na in Playa Del Carmen de bus te hebben genomen komen we na een dik uurtje toe in Tulum, tenminste dat dachten we. šŸ™‚ Tania, de eigenares van ons appartementje, ging naar de busstop komen omdat het moeilijk uit te leggen was aan taxichauffeurs naar waar ze moeten rijden. Bij onze aankomst was ze er nog niet dus maar vlug ergens een schaduwplekje zoeken om op haar te wachten. Wij maar lachen dat ze hier in Mexico toch een andere tijdsaanduiding hadden. Na ongeveer een half uur word ik gebeld door haar. Wij zijn hier blijkbaar de kiekens en een stop te vroeg afgestapt. Dus zij had wel de juiste horloge smiley Dan maar vlug een oplossing zoeken om de de overige 4 km af te leggen.

Bij aankomst staat Tania ons op te wachten. Ze stopt ons daar in een taxi en zij gaat met de scooter volgen. Vervolgens ontstaat er een kletterende ruzie tussen Tania en de taxichauffeur omdat hij 10 Pesos te veel rekent. Dat is ongeveer een 75 cent. Na enkele minuten hebben wij dan gezegd dat de prijs ok was voor ons. smiley

Bij aankomst blijken we weer een pareltje van een appartement te hebben. We krijgen de indruk dat de Mexicanen echt wel begaan zijn met inrichting en gezelligheid. Het ligt opnieuw in een achterbuurt maar weeral is het er veilig en zijn alle mensen er super vriendelijk. In onze prijs zit ook het gebruik van de fietsen. Diezelfde dag fietsen we nog naar de ruĆÆnes van Tulum. Een voormalige Maya nederzetting op een 12m hoge klif boven de CaraĆÆbische zee. We zijn er door de hitte, ja hier is het nog warmer, een uur voor sluitingstijd. Deze plek heeft echt iets magisch. Buiten deze ruĆÆnes ontgaat het “eco” gedeelte van Tulum ons compleet. Wat wel positief is, is dat het toerisme al meer dan gehalveerd is. Als dat zo blijft doorgaan komt dat dik in orde.

We besluiten door te reizen naar de koloniale stad Valladolid. We waren nog steeds op zoek naar het echte Mexico en dat hebben we hier ook gevonden. Bij aankomst gaan we enkele verfrissende pintjes drinken in een lokaal barretje dat zo het decor had kunnen zijn van een spaghetti western. We bestellen 2 Corona’s en krijgen er 6 tapa’s bij. We hebben het volste vertrouwen in onze maag en willen geen gezichtsverlies lijden. Alle (doorzopen) lokale aan de toog zijn met ons aan het lachen als de galapeno pepers en chili’s hun werk doen. Geloof ons dat was de naam pittig waardig.

Via bookings.com hebben we hier een geweldige deal kunnen doen. Ons hotel was het voormalige huis van een Spaanse Marquis maar voor de prijs van een hostel. Dit laten we niet liggen. Het is ook in deze kamer dat we ons nieuw plan beginnen uit te werken en de eerste complete afwijking van onze reisroute een feit wordt. Normaal gingen we van hieruit meer naar het Zuiden beginnen reizen om dan begin mei de bus te nemen naar Guatemala. Maar deels door Maria (Ankie haar instructeur) en ook verhalen van duikvrienden willen we ontzettend graag naar Baja California om in de Golf van Cortez te gaan duiken. Dit schiereiland zou veruit de nummer 1 van Mexico zijn voor “the big stuff”. Momenteel is het seizoen van de walvishaaien en kolonies zeeleeuwen van wie de jongen nu oud genoeg zijn om er kunnen mee te duiken. Verleden week zijn ook nog hammerheads en manta’s gezien. Dit kunnen we echt niet laten liggen. We besluiten dus om Noord ipv Zuid te gaan. In de hoofdstad van de provincie Yucatan, Merida, kunnen we een vlucht nemen naar La Paz, Baja California. Na veel surfen vinden we een goedkope vlucht op 21/4 en een prima deal in een lokaal duikcentrum.
Stel je voor, 7 uur onderweg zijn waarvan 5 uur effectief vliegen, binnen hetzelfde land. Mexico is echt groot. We gaan naar de plaats waarvan Cousteau heeft gezegd: ” de Golf van Cortez is het aquarium van de wereld.” Eindelijk na 11 jaar duiken ga ik de whale sharks zien! En dan heb je natuurlijk ook mensen die ze gaan zien op hun twintigste duik smiley he Paulusz?!?!?

Tot binnenkort!



Geslaagd

Mexico Posted on Mon, April 20, 2015 21:05:45

Hoi allemaal,

Intussen zijn we bijna 2 weken op pad. Het is nog steeds de periode van een normale vakantie, toch merken we dat we stilaan beginnen los te komen van alles. Zo moeten we elkaar al regelmatig vragen welke dag het is. Dat vinden wij alle twee al een goed teken. šŸ™‚

Op het einde van het vorige berichtje was Ankie begonnen aan haar advanced cursus (duiken) en ze heeft dat ook met glans afgewerkt. Buiten het nieuwe brevet heeft het haar ook verschillende prachtige duiken opgeleverd. Zo heeft ze al gedoken met een knappe schildpad, een blacktip haai en grote scholen tropische vissen. Verder hebben we ook samen een enorme stromingsduik gedaan. Het leek alsof we in een wasmachine gesprongen waren. We hebben ons gewoon laten meedriften en werden later veel verder door de boot weer opgepikt. Haar instructeur was Maria, een Mexicaanse die 5 jaar in Canada marine biologie heeft gestudeerd. Ze is door het duiken zo gepassioneerd dat ze haar diploma aan de kant heeft gezet en nu werkt als duikinstructeur. Het spreekt voor zich dat we van haar heel veel hebben kunnen leren wat eco-systemen en vissoorten betreft.

Na onze laatste duik, op onze laatste avond, zijn we samen met Alfonso en Marissa gaan eten in een lokaal restaurantje dat populair is voor hun seafood. Tijdens het eten hadden we zowat onze twijfels omdat het veel met rauwe zaken was en sausjes die op de tafels staan. Met een temperatuur van rond de 35C is dat niet altijd aan te raden. Maar het eten was fantastisch en ons systeem is blijkbaar al perfect aangepast. De dag nadien zijn we “bijna” vlekkeloos naar Tulum kunnen doorreizen. (zie volgend bericht)

Net voor het nemen van de collectivo (busjes waarmee de lokale mensen hier reizen) naar Tulum, moesten we Ankie haar brevetaanvraag nog naar Padi sturen. Vanwege de betrouwbaarheid van de Mexicaanse post werd ons ten stelligste aangeraden om deze aangetekend te versturen. Dus inderdaad binnen in de post. Wanneer we binnen kwamen stonden er 15 mensen voor ons. Hiervan hebben er tijdens het wachten er 7 het opgegeven. Ik moest toen direct aan de woorden van een Nederlander denken die we hier leren kennen hebben. Hij woont en werkt hier als leraar Engels. Hij zei “als je naar hier komt wonen moet je Nederland thuislaten”. Hij heeft gelijk! Hier mag je zeker niet vergelijken. Na 1 uur was het aan ons. Dan hebben we een 10-tal minuten papierwerk gehad alvorens de brief kon verstuurd worden. Wie zei er dat er in BelgiĆ« veel bureaucratie is??

Gelukkig was de collectivostop net naast het postkantoor. Tulum here we come!

Hasta,
Ankie & Stef



Aankomst

Mexico Posted on Mon, April 13, 2015 18:27:44

Hallo,

Eindelijk is alles begonnen en hebben we de ruimte (en wifi) gevonden om iets te laten weten aan het thuisfront. Voor diegene die wat bezorgd zijn, kunnen we al onmiddellijk gerust stellen dat alles meer dan in orde is. Het is hier geweldig en een perfecte overgang van ons leven in hetgeen dat voor ons nog gaat komen. We geven al een klein overzicht:

De 8st zijn we toegekomen in Cancun en onmiddellijk van de luchthaven via een lokale bus doorgereisd naar Playa del Carmen. Hier moesten we dan nog een taxi nemen naar het adres van ons appartementje dat we via airbnb hadden geboekt. Het stratennet is zoals in Amerika. Alles in blokken, die van Oost naar West gaan noemen “Calle” en die van Zuid naar Noord gaan zijn “Avenidas”. Adressen zijn dus calle 90,tussen avenida 10 en 15 en dan is het aan u. šŸ™‚ In het centrum waren de calles vanaf nr 1 dus we hadden al door dat 90 een heel eind weg van het centrum ging zijn. Vanaf nummer 40 zie je ook alle 10 nummers de buurt en sfeer wat veranderen. Dus wanneer we 21 uur na ons vertrek plots voor onze poort stoppen was het toch wel een beetje stil in de taxi. šŸ™‚ Maar dit heeft niet lang geduurd, wanneer Stefano, een Italiaan uit Milaan die al 10 jaar in Mexico woont, de poort opendeed was de reis onmiddellijk vergeten. Een prachtige binnenplaats met zwembadje en daar tegen de appartmentjes met elks hun terras. Geweldig! Je zag duidelijk de Italiaanse kwaliteiten van design maar alles met een Mexicaans karakter. Ook ‘s avonds met verlichting is het prachtig en dat voor een heel faire prijs. De site van airbnb rules! Stefano stelt ons ook gerust dat het ondanks het eerste zicht het er heel veilig is. Je kan er zelfs ‘s nachts rondlopen zonder problemen. Hij heeft nog nooit een incident gehad.

Dan hebben we dat ook nog maar even getest door op zoek te gaan naar fajita’s met een Corona om in de stemming te komen. Het was grappig dat eten vinden geen probleem was maar nergens konden we alcohol drinken, of zelfs kopen, in onze buurt. Achteraf is ons gezegd dat het sterk aan banden is gelegd omdat de mensen er niet goed kunnen mee omgaan. Zo kan je nergens in de ganse provincie, behalve in de toeristen zaken natuurlijk, alcohol kopen of gebruiken na zondagmiddag. Sinds dit werd ingevoerd is het verzuim op het werk enorm gedaald. We blijven uiteindelijk 3 dagen in onze eerste stek. Vanaf we naar het centrum zijn gestapt (ongeveer een 35 min) waren we zeer blij wat meer afgelegen te zitten. We konden gaan shoppen in de lokale winkeltjes en alles is er veel rustiger. Het centrum van Playa del Carmen kan overal in de wereld zijn. Het heeft prachtige stranden, CaraĆÆbisch water maar veel, veel te veel toeristen. Het is een van de favorieten plaatsen voor de Amerikanen om hun spring break te komen vieren. Dat zal wel genoeg zeggen zeker? Barretjes als de tequila barrel, the pole bar en noem maar op heb je meer dan 2 km zijde aan zijde.

Intussen hadden we al afgesproken met Alfonso en Marissa. Alfonso heb ik leren kennen wanneer ik afgelopen jaar in Cala Jonkols (Spanje) ben gaan helpen als duikinstructeur. Alfonso was daar toen de vaste instructeur. Intussen werkt hij hier in Mexico als base leader van een duikschool in een resort en werkt zijn vriendin Marissa hier als psychologe. Geweldige mensen die er echt op staan dat we bij hun komen logeren. Zij hebben een leuk appartement, korter tegen het centrum, met een prachtig dakterras. Hier hebben we intussen al heel gezellige etentjes gehad en nadien wordt de tafel aan de kant gezet en veranderen we het in onze slaapkamer. We slapen dus onder de sterren en ons muskietennet. Zalig! We worden er echt in de watten gelegd.

Het werd intussen ook tijd om wat actie te gaan opzoeken, dus vandaag is Ankie in de duikschool van Alfonso gestart met haar opleiding van Advanced diver met 5 specialties. De duiken waarbij ze niet constant oefeningen moet doen kan ik gratis meeduiken. Mijn eerste duiken in Mexico. Na deze opleiding heeft Ankie ook geen diepte beperking meer en kunnen we overal samen en onafhankelijk duiken. Dat gaat zeker het komende jaar nog van pas komen.

Voila, hiermee zijn jullie al een beetje mee over de afgelopen week. Onze plannen zijn om vanaf woensdag naar het Zuiden te reizen naar een eco-dorp genaamd Tulum, vlak bij de kust waar geen elektriciteit is en ‘s avonds alles via olielampen en fakkels wordt verlicht. Van hieruit kunnen we verschillende Maya nederzettingen gaan bezoeken en vervolgens doorreizen naar de koloniale stad Valladolid en hier hopen we dan wel het echte Mexico te beleven.

Groetjes van 2 heel gelukkige mensen šŸ™‚
Ankie en Stef