Blog Image

"Life begins at the end of your comfort zone"

Enkele beelden die voor zich spreken.

Tasmanië Posted on Tue, December 29, 2015 09:26:18


750km fietsend door het desolate Tasmanië

Tasmanië Posted on Tue, December 29, 2015 08:49:35

Hoi allemaal,

Weeral moeten we ons excuseren omdat het weer een tijdje geduurd heeft, maar we hadden er onze redenen voor. We hebben alweer 2 weken gereisd in een ongelooflijke omgeving en dit per fiets. Dus alles wat we meehadden moesten we ook zelf tegen de hellingen opduwen en geloof ons in Tasmanië hebben ze heel weinig vlakke stukken. 🙂 Dus onze bezittingen werden echt tot het hoogst noodzakelijke gereduceerd en de laptop was er niet bij.

Tasmanië is trouwens de most hilly state from Australië! En volgens ons hebben ze meer dan gelijk! 🙂 Het is ongeveer 2.5 keer zo groot als België en er leven slechts 500.000 mensen. Het gros (ong. 200.000) van die mensen wonen dan nog in Hobart, dus voor de rest is het eiland echt desolaat. Hobart is de hoofdstad en de tweede oudste stad van gans Australië. Misschien kennen sommige van jullie Hobart via één van de bekendste zeilraces van de wereld: Sidney to Hobart. Wel juist die race komt nu toe, en wij zijn er door “enorm” geluk bij! Maar hiervoor hebben we ook het nodige lijden moeten ondergaan. 🙂

Iemand in dit koppel, en ik was het niet, kreeg een tijdje geleden het briljante idee om Tasmanië per fiets te doen. Op het web vonden we een beschrijving van de Giro van Tasmanië. Eentje die de ganse cirkel van het eiland beschreef en ongeveer 1000km was. Er was nog een tweede die de Westkust liet vallen en via het binnenland terugkeerde die was korter maar “nog” meer bergachtig. Ok, we gingen ervoor en huurden onze fietsen bij Green Island tours. Via de communicatie wisten we dat de eigenaar Manfred noemde. Niet echt een Aboriginal naam. De fietsen zouden in ons hotel in Hobart staan te wachten, incl de zakken waar we tot 20kg per fiets mochten laden. De mails met Manfred gingen over punten en komma’s en we hadden zo al een idee van waar Manfred zou kunnen zijn. 🙂

Bij onze aankomst in Hobart troffen we de 2 fietsen, maar eerder tanks. 2 zware kolossen maar oerstevig. De volgende ochtend vertrokken we, onwetend en vol goede moed met ongeveer 15kg per fiets bagage. Vooral kampeergerief (tent, slaapzakken, matjes, gamellen enz…) en een pot creme om op onze kç!t te smeren. Een prima investering trouwens. De eerste dag was een makkelijke rit om gewoon te worden aan de Leopards maar er zat al een helling in waardoor de sfeer behoorlijk begon te slinken en ons wel deed nadenken. Maar het ging vlot en dag per dag voelde we ons groeien in de rol van Flandrien. De derde dag combineerden we al 2 ritten in-één en deden we 100km. Dan in St Helens woonde Manfred en we moesten hem bellen als we er waren en dan zou hij onze fietsen nog een extra nazicht geven. Wanneer we er een dag eerder arriveren en hem zien, zijn we zeker! Manfred is geen Aboriginal maar zo Duits als Duits maar kan zijn. 🙂 Wanneer we Manfred vertellen dat we eigelijk nooit fietsen maar dat we het wel gaan kunnen zie je hem nog bleker worden dan hij al is. Hij vraagt dat we de topo kaarten bekeken hebben? Wij zeggen van niet en zeggen dat de bergjes goed gingen en dat dat als het niet zou lukken we we via het binnenland zouden afsnijden. Dan kwam er een Duits woord door zijn Engels. Iets in de zin van Neeeiiiinnnnn 🙂 That is brutal!!! The hills are crazy! Please look at the topo maps. Wij hebben Manfred gerustgesteld en zijn eentje gaan drinken want morgen begonnen naar het schijnt de bergen. 🙂 Eerlijk is eerlijk, hij had gelijk maar dat was ook onze beste motivatie, we vertikten van af te stappen. We hebben waarschijnlijk de traagste gemiddelde snelheden ooit maar we zijn overal opgereden. Nooit gestapt!!!! En weer bleven we groeien. 2 dagen na Manfred deden we zelfs 110km op een dag. Maar zelfs onze tent opzetten en een blik openen was al te veel. Dit was even belastend voor de prostaat dan 3 weken met Danny in een camper zitten. :))

Maar al bij al, sinds gisteren is de Giro rond. We zitten in Hobart en we hebben de zeilrace zien toekomen. Toen we vanmorgen op de parking de fietsen zagen staan, zijn we er met een grote boog rondgelopen maar we hebben de 750km afgerond en via het binnenland. Door een annulering van ons hotel kregen we onderweg een mail als we wilden dat we toch een kamer konden hebben. Die unieke kans konden we niet laten schieten, ook niet ondanks de “brutal” hills van Manfred!

Intussen zijn we al tegen een veel hoger gemiddelde snelheid aan het genieten van lekker eten, bier, wijn en alles waar onze benen rust mee krijgen. Maar we zouden de ervaring voor geen geld willen missen hebben.

Het traditioneel filmpje volgt in een van de volgende dagen!

Alvast voor iedereen een fijn einde jaar en een zalig en gelukkig 2016 met een prima gezondheid en heel veel succes!

Groetjes,
De Flandriens