Blog Image

"Life begins at the end of your comfort zone"

10-Daagse zeilcursus tot bareboat skipper.

Thailand Posted on Fri, September 11, 2015 10:27:26

Het is weer een hele tijd geleden dat we onze
laatste post op de blog hebben geplaatst
maar dat is ook het bewijs dat we echt wel heel druk bezig zijn geweest. Ik
weet het en ben een beetje verlegen om het te schrijven maar we hebben het echt
heel druk gehad. Maar anderzijds hebben we wel , zoals trouwens al zeer
dikwijls de afgelopen 5 maanden, de tijd van ons leven gehad. 🙂

Op 28 augustus bieden we ons om 9u aan in het
kantoor van Sail Quest, in de Ocean Marina Yacht Club, ongeveer een 15km ten
Zuiden van Pattaya. Hier is het rustiger en veel minder toeristisch dan in het
“wilde” Pattaya. We worden direct opgevangen door captain Tim, de eigenaar en
hoofdonderrichter van de zeilschool. Deze school gaat ons na de 10 daagse cursus een
internationaal IYT skipper brevet opleveren. Hij geeft ons vrijwel direct een ganse bundel aan
boeken en slides die ons vermoeden bevestigen dat bij zulk een zeilbrevet enorm
veel komt kijken. Het is niet alleen het
leren zeilen, wat achteraf nog iets van het makkelijkste bleek te zijn maar ook
terminologie, planning, knopen,
oriëntatie, elektriciteitsmanagement, dieselmotoren, radiocommunicatie,
noodsignalen en het zware vak “Rules of the road”. De regels op het water, de
boeien, de lichtsignalen, voorrangsregels en noem maar op…. Dat moest er dus de
volgende 10 dagen allemaal ingedramd
worden. 🙂 Verder kregen we ook de sleutel van onze op palen staande bungalow die
onze thuis ging worden de dagen dat we niet aan boord dienden te blijven. Het
was een basic onderkomen, eigenlijk hadden we meer luxe aan boord, maar het zat
in de prijs inbegrepen en we kijken geen gekregen paard in de mond. Gelukkig
zijn we de afgelopen 5 maanden nu wel al aan iets gewend.

We maken ook kennis met onze medestudenten die
achteraf gezien allemaal evenveel ervaring hebben als wij. Niets!!! J De
eerste is Shin, een goedlachse en bescheiden man uit Ipoh, Maleisië. Dit ligt
op een 2 uur rijden van Kuala Lumpur. Hij gaat nu enkel voor het crewbrevet en
volgt enkel de eerste 5 dagen, nadien gaan wij en de 2 anderen nog 5 dagen door
voor het skipper brevet. Die 2 anderen zijn ongelooflijk toffe gasten. De
eerste is John een 47-jarige Schot en zijn maat Rick (52) die half Iers en half
Engels is. Deze 2 bijzonder grappige gasten werken freelance in de offshore
–olie industrie. Beide gaan maand op en maand af werken en hun uitvalbasis is
Thailand. Ze wonen op 5 minuten rijden van het jachthaventje. Ze werken over de
ganse wereld. John zit momenteel voor Shell in de jungle van Gabon en Rick
werkt als professionele duiker op een booreiland in Indonesië. Gewoon bij hun in de les zitten lijkt op een
aflevering van Black Adder. Engelse humor op zijn best. Door hun aanwezigheid
zijn ook verschillende debriefings flink uit de hand gelopen. 🙂 Het was
een fantastische groep. Ieder van ons had vakken waar hij sterker en minder
sterk in was. Een perfecte combinatie om de banden sterker te maken en elkaar
continue te helpen. Ankie was in heel veel vakken bijzonder goed mee, maar
gelukkig kregen we toen dieselmotoren voor ze naast haar schoenen begon te
lopen. 🙂 Parkeren met een boot is voor vrouwen dan precies toch beter dan met
de auto. Nu moet ik gaan opletten. 🙂

In alle geval, na ongeveer 200 Nautical Miles in een 43 foot Jeanneau, wat trouwens overeenkomt met 1 minuut van een graad, en dus ongeveer 1,85km is, (Je ziet
we hebben opgelet) en verschillende uren nachtzeilen, dienden we enkel nog een
examen af te leggen. Dit bestond uit een 7-tal blz met vragen over de
behandelde leerstof en dan een volledig “passage plan”, voor een tocht naar
verschillende eilanden. Nadien diende je
het mondeling te komen verdedigen. Iedereen van ons is geslaagd. We hebben
allemaal ons brevet gekregen en zouden nu bekwaam moeten zijn om zelfstandig
een boot te kunnen charteren en besturen.
We hebben het geluk gehad snel de proef op de som te kunnen nemen.
Tijdens onze cursus hebben we ook contact gemaakt met een sympathieke
Nederlandse man die hier woont en op pensioen is. Hij heeft vroeger voor de
Wereld Gezondheids Organisatie gewerkt als dokter en woont hier nu. Hij
heeft zijn eigen boot. Hij heeft ons uitgenodigd om een dagje mee te gaan varen samen met zijn vrouw. Hij had het
geweldige idee het aan te pakken alsof wij de boot hadden gecharterd en dat we
alles zelfstandig moesten doen. Uiteraard keek hij wel toe, maar dat is echt
heel vlot verlopen. Eigenlijk konden we echt wel zelfstandig onze plan trekken,
wat ik nog steeds verrassend vind na slecht 10 dagen les.

Na de cursus heeft John (Schot) ons voorgesteld
om mee te komen met hem. Hij heeft enkele studios en appartement in zijn condo
waarvan we er eentje hebben gehuurd voor 5 dagen. Vandaag is onze laatste dag,
voorlopig tenminste want we komen hier binnen 5 weken nog enkele dagen terug.
Maar nu moeten we vertrekken want ons visum voor Thailand vervalt binnen 2
dagen. Intussen zijn we volop aan het plannen geslagen en dat heeft de volgende
resultaten opgeleverd. Morgen van Bangkok naar Kuala Lumpur. Dan 2 dagen naar
Singapore waar we een oud collega van Imec gaan bezoeken en bij hem mogen
verblijven en dan vliegen we door naar Borneo waar we op de
Sipadan eilanden gaan duiken en nadien nog gaan trachten om de Oerang Oetangs te gaan zoeken in de Jungle. Na 10 dagen Borneo
reizen we door naar Cambodja waar we
beginnen in Siem Raep, hier heeft de jungle inmiddels een deel van de Ankor Wat
tempels vrijgegeven….

En zoals de gewoonte hier de link naar ons
zeilfilmpje: https://youtu.be/eHxe2ISa8zY

Tot snel vriendjes!!!!



Tussen het zweten en hijgen door hebben we deze nog kunnen nemen :)

Thailand Posted on Thu, August 27, 2015 16:49:07

Foto 1: Zicht op de Mekong vallei vanuit onze jungle lodge
Foto 2: Ontbijt bij aankomst in de oude stad Chiang Mai
Foto 3: De oudste en grootste tempel Wat Doi en nog iets
Foto 4: We blijven oefenen 🙂
Foto 5- 6: De witte tempel Chiang Rai
Foto 7: Een van de vele Boeddha’s op onze fietsroute
Foto 8: Ankie’s verjaardag etentje op ons terrasje in de jungle
Foto 9: Surprise act of the evening
Foto 10: Foto in een rijstveld voor we tekenen van uitputting vertonen. 🙂



De oude stad en de Gouden Driehoek, deel II

Thailand Posted on Thu, August 27, 2015 16:17:45

Inderdaad, we zijn voor de 75 km gegaan. Iedereen maakt fouten 🙂

De volgende dag is het Ankie haar verjaardag! Na 30 km ben ik al
niet zo zeker meer dat het wel de juiste beslissing was om ook het busgedeelte te fietsen. Zowel mijn als
Ankie’s achterwerk begint al ferm pijn te doen. We hebben geen koersbroeken en buiten een keer al maanden niet meer op een fiets gezeten. Maar de rit blijft mooi en
we rijden door prachtige natuur. Na 55 km gaan we eten op een terras langs de rivier
met zicht op de overkant, wat trouwens Laos is. Eens we daar terug op de fiets
moeten klimmen doet ons achterste echt pijn. Het is nu ook het heetste van de
dag en we moeten constant stoppen om onze drinkbussen bij te vullen. Dam (onze
gids) en Mister Pong (chauffeur volgwagen) hadden vanmorgen gezegd dat de
laatste 5km enorm stijl naar boven zijn. Hoe meer moeite ik doe dit uit mijn
hoofd te zetten, hoe meer ik er mee bezig ben en hoe moeilijker ik het krijg.
De laatste stop is net voor de klim. Nog 5km en het is achter de rug, voor vandaag
ten minste. De volgende 5 km zijn we beiden gestorven. Ik kan me niet
herinneren wanneer ik nog zo diep ben geweest maar het was loodzwaar. Op de
allerkleinste versnelling zijn we meter na meter naar boven gesukkeld. Op de rand
van omvallen. Eens boven konden we niet meer afgekoeld geraken. We zijn in de
bus gekropen voor de airco maar zelfs dat hielp niet. We zijn beiden verzuurd
tot onze laatste pees. Na al enige tijd te hebben stilgestaan voor onze jungle
lodge rapen we het allerlaaste restje energie samen om naar onze kamer te gaan.

De lodge is samengesteld uit verschillende
hutten die tegen, de met jungle begroeide, flank zijn gebouwd. Elke hut is
volledig uit bamboo gebouwd en staat boven het diepste deel op palen. Het is
een typische paalwoning waarin de stammen van deze regio wonen maar dan binnen
ingericht als een luxueuze hotelkamer. Het heeft een in bamboo gebouwd
hemelbed met een broodnodig muskietennet. Vooraan aan onze kamer is overdekt
terras met rondom banken met zalige “fiets-kont-vriendelijke” kussen. Het zicht is gewoonweg fenomenaal
en kijkt over de Mekong rivier met aan de overkant Laos. De manager van de
lodge is iemand van een ngo. Hij is de enige persoon die er
werkt en niet afkomstig is uit het dorp. Hij zegt dat in het dorp 2 stammen in
harmonie leven. Zij zijn de enige die in het hotel/ lodge mogen werken. Alle
opbrengsten van de lodge gaan naar de gemeenschap van het dorp. Iedereen die er
werkt krijgt verplicht taallessen en hotelvaardigheden. Er waren er wel enkele
die nog niet zoveel lessen hadden gehad, maar ze zijn zooooo ongelooflijk
vriendelijk. Op dat vlak vinden wij persoonlijk dat ze hier in Azië wel veel
verder staan dan in de achtergestelde streken in Zuid- Amerika. Wij
waren de enige gasten in het domein en onze gids en chauffeur hadden een aparte
hut. Dus ’s avonds hebben we gezellig onder ons 2 op het terras Ankie’s
verjaardag gevierd met een zalig “spicy” etentje en op de achtergrond de
geluiden van de jungle. Als verrassing kregen we nog een typische dansopvoering
van de stam. Waarbij een stam de zelfgemaakte instrumenten bespeelde en de
andere dansten. Het was een fijne avond. Het enige nadeel was het eten op de
Oosterse wijze waarbij je op een kussen op de grond zit. Voor iemand die
verzuurd is tot zijn kleinste pees, is het een hele opdracht om ten eerste
die benen kwijt te geraken en ten tweede terug recht te sukkelen nadien. Toen
ik voordien aan de manager had gevraagd of er malaria risico was, omdat we zo
kort tegen Laos zaten, kwam hij grappig uit de hoek. Hij was echter wel
serieus. Hij zei dat we geen bang moesten hebben want in het dorp was geen
malaria. Het dorp ernaast wel maar hier niet zei hij. J We zijn dan
toch maar afgegaan op de site van het Tropisch Instituut waar ze voor deze
regio aangeven om de zwaarste maatregelen te nemen. Wat we dus ook gedaan
hebben. Om 21u liggen we zoals al heel dikwijls deze reis in onze hut.

Om 5u30 worden we door het ontwaken van de jungle spontaan wakker.
Hier leven ook gibbons en we hebben er met zekerheid ’s morgens eentje gehoord
maar niet gezien. Vandaag is onze laatste fietsdag en volgens de gids ook de
gemakkelijkste. Buiten het terug op het zadel te gaan zitten heeft hij gelijk
gehad. Na nog een vrij korte rit op de fiets rijden we terug naar Chiang Mai
waar we de overige anderhalve dag nog relaxen.

Op 25/8 zijn we terug naar Bangkok gevlogen om na een dag door te
reizen richting Pattaya waar we morgenvroeg aan onze 10-daagse zeilcursus gaan
beginnen. Intussen zijn we de afgelopen dagen ook al aan het plannen geweest
voor de periode na de zeilcursus want we verwachten tijdens die 10 dagen vrij
intensief bezig te zijn. Maar het beloofd nadien weer zeer boeiend te worden.
Maleisië en Borneo blijken heel wat eilanden te hebben die als pilaren uit de
Zuid Chinese zee steken met ongerepte koraalriffen en het echte grote wild.
Manta’s, haaien in alle soorten, en kolonies van meer dan 100de schilpadden en
scholen barracuda’s die alle licht wegnemen als je er doorzwemt. Ze staan als
nummer 3 duikplaats van de wereld.

Maar eerst gaan we zeilen….



De oude stad en de Gouden Driehoek deel I

Thailand Posted on Thu, August 27, 2015 15:57:45

Hoi,

Het verblijf in Chiang Mai en het mountainbiken in de Gouden Driehoek splitsen we op in 2 posts want het zou anders te lang worden. Maar we wilden dit nog online hebben voor we 10 dagen off line gaan om te gaan zeilen.

Onmiddellijk bij aankomst in de oude stad,
Chiang Mai merk je de rust ten opzichte van het hectische Bangkok. Tijdens
vorige dynastieën is Chiang Mai, 5 eeuwen lang de hoofdstad van Thailand en een
groot stuk van het huidige Laos geweest. Het is dan ook niet verwonderlijk dat
de stad een schat is aan culturele zaken zoals de omwallingen, Boeddhistische
tempels en pelgrim oorden…. De stad heeft meer dan 300 tempels. De aller
bekendste en een van de oudste ligt 15km uit de stad. Hij noemt Wat (tempel)
Doi Suthep. Deze wordt jaarlijks door duizenden Boeddhistische pelgrims van
over de ganse wereld bezocht. De tempels hier verschillen wel veel van diegene
die ik voordien in Tibet heb gezien. Hier zijn ze allemaal veel meer versierd
met goudkleurige dingen waardoor het een beetje meer kitcherig overkomt. Maar
desalniettemin is het indrukwekkend en meer dan een bezoek waard. Maar na er
enkele gezien te hebben is het voor ons wel genoeg en begint het weer te
kriebelen om te gaan bewegen. Ook daar is deze omgeving uitermate geschikt
voor.

We hebben hier een organisatie gevonden die in
heel Azië actief is met het organiseren van meerdaagse mountainbike tochten.
Dat was nu net hetgeen wat we aan het zoeken waren. 🙂 Een van hun tochten is
een driedaagse, maar ipv in het Kuipke, in de Gouden Driehoek. We hebben er
niet lang hoeven over na denken en na wat op en af te mailen is de kogel door
de kerk. Morgenvroeg om 6:30 uur worden we in ons hotel opgehaald en rijden we
via een 5 uur durende rit naar de provincie Chiang Rai waar de Gouden Driehoek
zich bevindt. De Gouden Driehoek is de grensstreek waar 3 landen samenkomen
(Thailand, Myanmar of het vroegere Birma en Laos) De natuurlijke grens
tussen deze 3 landen zijn 2 rivieren, de enorme Mekong -en de kleinere Ruak.
Maar de Gouden Driehoek was in de jaren 80 ook gekend voor de enorme bron van
opium en heroïne. Die toen in handen was van een generaal die ze de heroïne
koning noemde. Intussen is de teelt van opium illegaal geworden. Maar volgens
onze gids is er nog steeds een grote smokkel van drugs, alleen is de opium nu
vervangen door amfetamines. Je moet er anders wel gek voor zijn want de enorme
affiches liegen er niet om. Gepakt worden met drugs = doodstraf. Onze gids zei
wel dat het intussen allemaal wat humaner is geworden. Dus wij veronderstelde
dat de doodstraf was afgeschaft. Maar dan begon hij te vertellen dat het
vroeger via verhanging was, dan het vuurpeloton werd en nu zei hij is het via
injecties. 🙂

We checken eerst in, in een hotel met zicht
op de Mekong rivier en worden 20 minuten later beneden verwacht voor de
eerste rit. Vandaag staat er 35 km op het programma. Op zich niet zo erg maar
de vochtigheid is hier enorm en het is 40 °C. Maar let op, we klagen niet!!!!
Hier hebben we de afgelopen 2 maanden zitten van dromen. Net zoals het hotel
zijn de fietsen ook perfect materiaal. Het zijn er van Trek en tip top in orde.
Hier kan je echt nog goedkoop reizen. De rit gaat via rijstvelden, langs de Mekong
bedding door bananen- en ananas plantages. We zien drijvende bamboo hutjes en
wanen ons in de film “Platoon”. De rit verloopt vlekkeloos alleen de
hitte is een harde dobber.

Doordat we op de tour de enige gasten zijn krijgen we de keuze. Of we gaan zoals standaard morgen eerst 30km met de bus en dan fietsen we er 45. Of we rijden gewoon van ons hotel naar het volgende hotel (jungle lodge) en dus 75km fietsen. Ik hoef waarschijnlijk niet te zeggen welke optie we genomen hebben, maar de dag nadien was ik er van overtuigd dat het de verkeerde was. 🙂



We voelen ons welkom in het nieuwe continent. (Bangkok)

Thailand Posted on Mon, August 24, 2015 16:49:23

Swasdi pheuxn (Thais voor hallo vrienden),

40 uur nadat we zijn uitgecheckt in ons hotel in New York komen we volledig van de planeet in ons hotel in Bangkok toe. Vrijwel onmiddellijk voelen we, desondanks het chaotische en hectische Bangkok, dat de prijs/ kwaliteitsverhoudingen hier veel beter zijn dan we tot op heden hebben gehad. We krijgen al direct een welkome drankje aangeboden en ons kamer is super. Het is inmiddels 11 ‘s morgens maar voor onze biologische klok is het 23 uur. We besluiten om een uurtje te gaan slapen en dan iets te gaan eten. Wat er dan is gebeurd weten we niet maar de 12 uur tijdsverschil hebben ons meegesleurd in een staat van volledig verlies van tijd en ruimte. Geen van ons 2 was nog toerekeningsvatbaar. 🙂 Om 21 uur ben ik nog even wakker geweest maar in Ankie was nog steeds geen leven te krijgen. Dus hebben we doorgeslapen tot 4u ‘s nachts. Toen waren we plots klaarwakker en zijn we aan onze planning begonnen tot we eindelijk om 7 uur konden gaan ontbijten. Intussen met al genoeg plannen om de volgende 2 dagen door te komen.

Om aan de vochtigheid en de temperaturen te wennen besluiten we de eerste dag wat in de buurt rond te hangen en naar een park te gaan. Op weg hier naartoe staan we op een kruispunt, naar een indrukwekkend gebouw te kijken, als we worden aangesproken door een man in burger die ons zegt dat het een Japans zakencentrum is. Hij zegt een politieman te zijn en toont ons zijn badge, als hij onze argwaan ziet. Wanneer we hem dan zeggen zelf ook politieagenten te zijn hebben we een fijn gesprek. Hij zegt dat het net vandaag de verjaardag van de Queen is en dat vandaag duizenden mensen in het blauw gekleed door de stad gaan fietsen. Hij raad ons aan vandaag geen musea en dergelijke te doen maar geeft enkele tips op onze kaart. Hij roept ook een tuk tuk en zegt tegen de man 20 Bath(0,5 euro) en toont weer zijn badge. Achteraf blijkt dat het net op dit kruispunt is dat de dag nadien de dodelijke bomaanslag wordt gepleegd. Het geeft een heel raar gevoel wanneer je dit beseft.

Thailand is gekend voor maatwerk (kostuums) met goede materialen en voor heel deftige prijzen. Dit was een van de dingen die we wilden laten doen en als mijn moeder ons komt bezoeken kunnen we dit mee naar huis geven. Dus op aanraden van onze Thaise collega tuffen we naar een atelier waar het volgens hem de place to be is voor deze dingen. Eerst worden we van kop tot teen opgemeten, dan krijg je een catalogus met allerlei modellen van de Europese gekende modeontwerpers en moet je de snit kiezen. Vervolgens komen ze met 10-tallen rollen stof die je mag betasten, verkreukelen en noem maar op. Wanneer je daar mee klaar bent krijg je een biertje van de zaak en begint het onderhandelen over de prijs of de hoeveelheid. Uiteindelijk hebben we heel wat uit de branding kunnen slepen en het wordt zelfs met UPS nog naar België verstuurd. Na een week mogen we alles komen passen en worden de laatste aanpassingen gedaan. Om een voorbeeld te geven. Een kostuum, een blazer, 3 hemden, 3 dassen en een lederen riem voor de prijs van een hotelkamer in New York. 🙂 Ok, we geven toe dat we ook wel wat nerveus zijn, maar we beloven eerlijk de uitkomst te laten weten. 🙂

Nadien proberen ze ons nog verschillende keren op een bootje te krijgen en ons af te zetten wat de prijs betreft. Maar daar zijn we nu al net iets te lang voor op weg. Al moeten we toegeven dat ze zeer inventief zijn. 🙂 Na een ganse dag rond te hangen in allerlei buurten komen we nog in een buurt waar Thailand ook heel gekend voor is. Zo zijn hier vele buurten maar Soi (straat) Cowboy blijkt een buurt te zijn die is ontstaan eind jaren 60, tijdens de Vietnamoorlog. Toen kwamen hier de Amerikaanse soldaten op verlof met alle gevolgen vandien. Deze buurt is intussen nog steeds actief en dat is denk ik het juiste woord. Onze jetlag houdt ons toch wakker dus lopen we ook hier wat rond.

Het is trouwens voorlopig al onze laatste avond in Bangkok want morgen trekken we voor een week naar de oude stad in het Noorden, Chiang Mai. Deze stad was voor Bangkok, 5 eeuwen lang de hoofdstad van Thailand. Zowel op vlak van cultuur als natuur zou het een mooie plaats zijn om een week rond te hangen.

To be continued…