Na onze 3 toch wel intensieve weken in Tasmanië was het tijd om aan een van de laatste etappes te beginnen van het vaste land. De planning is om bovenaan in het Noord Oosten te starten, in Cairns en zo via de Oostkust naar Melbourne te rijden.

De eerste uitvalsbasis is bij Susan en Struan thuis. Vrienden die ik 2 jaar geleden voor de laatste maal gezien heb tijdens een U-Turn tocht in Nicaragua. Struan was tijdens de tocht de para-medic. Susan heeft in Cairns een caravan parc waar we zo lang als we wilden mochten blijven. Dus in de luchthaven pikken we onze Hyundai 4X4 op voor de volgende 5 weken. Het is de bedoeling er hier mee te vertrekken en hem op 14/2 in Melbourne (ongeveer een 5500km) te droppen. En liefst in dezelfde staat en een massa avonturen rijker. Na een 15 minuten rijden komen we aan het park toe. Wanneer we ons aan de receptie aanmelden wacht ons een enorme verrassing. We wisten dat Susan in het buitenland zit en Struan was werken. Maar ipv onze tent te moeten opzetten blijken ze voor ons een prachtige villa gereserveerd te hebben. De caravan parc’s zijn er zeker niet zoals in Europa. Hier heb je vakantiehuisjes dat thuis villa’s zijn. Wij hebben een prachtig huis, met een enorm terras met zicht op een jungle rivier, een geweldige living en keuken. De airco maakt het binnen dragelijk want in Cairns is het echt tropisch. We voelen er ons onmiddellijk thuis. Wanneer Struan thuiskomt is het een hartelijk weerzien. Na 2 jaar. Hij heeft al de wildste plannen voor ons en het wordt snel duidelijk dat de eerste week in de tropen zal zijn. J

De volgende morgen trekken we in de voormiddag al met een zeekano naar een onbewoond eiland voor de kust. Het lijkt wel een opname van het programma Robinson Island. De zee is hier super uitdagend van kleur en temperatuur. Maar deze periode van het jaar is het een no go zone. Ook de witte haai, krokodillen en de box jellyfish vinden het uitnodigend. Van die eerste 2 is het vrij duidelijk wat ze doen en die laatste is een kwalsoort die als je ze raakt zo giftig zijn dat je niet meer uit het water geraakt. Dus zwemmen is voor later. In Cairns hebben ze op het strand gratis zwembaden. We hebben er een geweldige tijd.

Verder neemt Struan ons ook mee in een wild water rivier van een niveau om u tegen te zeggen. Maar dit is zijn sport en specialiteit. Hij is de stuurman en gelukkig maar. Tijdens de tocht steekt een grote raft vast in de stroom welke de raft plooit alsof het stukje rubber is. Hij stuurt ons er feilloos langs door. Het respect was af te lezen van de rafting guides die twijfelend toekeken. Die gasten konden waarschijnlijk ook wel iets aflezen bij Ankie en mij. Hier konden we de eerste km in de rustige stukken wel zwemmen maar weeral niet het lager gelegen stukje want daar zitten dan weer de croc’s en geloof ons die zitten er!!! En ook de lokale bevolking repecteerd de krokodillen (lees: vreest de krokodillen)

De regio rond Cairns is een soort Bobejaanland voor avontuurlijke mensen. Zo gaan we ook samen nog in de creek van de camping goud zoeken en geloof het of niet na een ganse dag hadden we best wat goudspikkels verzameld. We doen ook 2 duiken op het Great Barrier reef waar we veruit de beste zichtbaarheid hebben van alle duiken die ik ooit heb gedaan. Onze laatste dag gaan we samen met Struan en Susan een loopje doen om 6u ’s morgens om de hitte voor te zijn. Susan heeft al enkele keren de Iron Man van Hawai gedaan en die van Cairns wint ze elk jaar. Dus we hoeven daar niet meer over te zeggen maar laat zeggen dat we even een lesje hebben gekregen in nederigheid. En dat is beleefd uitgedrukt J

Nog een laatste mooie anekdote. Enkele dagen na we vertrokken zijn kregen we onderstaande foto van Struan. Deze was blijkbaar aangetroffen in de kamer waar wij de afgelopen week geslapen hebben. J