Hallo,

Via Facebook realiseren we ons dat thuis de 10 Miles bezig zijn. Dus terwijl we dit aan het schrijven zijn, zijn er verschillende van jullie waarschijnlijk ferm aan het afzien bij het naar boven lopen in de konijnenpijp. šŸ™‚

Ook het nieuws van Nepal heeft ons diep geraakt. De mensen hebben ginder al niets en dan komt dat er nog eens bij. Voor ons gaat dit ook een serieuze wijziging aan onze reisplanning maken. Normaal zouden we binnen een 3-tal maanden naar Nepal reizen. Het spreekt voor zich dat we daar alleen maar in de weg zouden lopen. Dus stilaan denken we er aan om 6 maanden in dit continent te blijven en de overige 6 in Oceaniƫ door te brengen. Zuid- Oost Aziƫ kunnen we later ook nog via aparte reizen doen.

Vorige post zijn we geĆ«indigd wanneer de kogel door de kerk was om in de Golf van Cortez te gaan duiken. Dus zo gezegd, zo gedaan! Van Valladolid zijn we doorgereisd naar Merida. Hier is de nabij gelegen luchthaven. Het was verschillende uren in een aftandse bus hierdoor zijn we 2 dagen in Merida gebleven. Het is een grote maar vooral hete stad. De temperatuur is er steeds boven de 40 graden en geen vleugje wind. Hier dient de energie van de bruine bonen vooral om af te koelen. smiley Sinds we in BelgiĆ« vertrokken zijn hebben we nog geen enkele keer een lange broek aangehad. Schoenen enkel om te reizen of te sporten. Zalig! Ik denk echt niet dat wij tot de groep mensen behoren die na een tijdje de seizoenen beginnen te missen. In Merida vind je veel plaatsen met live muziek en ‘s avonds is het mooi verlicht maar 2 dagen was genoeg. Om 4u ‘s ochtends beginnen we onze reis naar Baja California. We gaan duiken! De ganse trip verloopt vlekkeloos en in de luchthaven van La Paz (Mexico) worden we opgewacht door iemand van de duikclub. Wat een luxe smiley.

Het landschap is hier totaal anders. Hier is het dor, berg/rotsachtig en in de woestijn staan kriskras verspreid de typische drietand cactussen. Daarin ligt de baai van Cortez. Volgens ons is door dit water de kleur “appelblauwzeegroen” uitgevonden. Door de constante zeebries is het hier goed uit te houden. Het is wel opletten wat zonnemelk betreft. Je voelt het niet maar je schroeit hier gewoon weg. Wanneer we met de boot uitvaren om te gaan duiken blijven de pelikanen ons volgen en varen we tussen de pieken van grimmige rotsen met cactussen door. Er is hier een uitdrukking die zegt ” To truly appreciate the beauty of La Paz, you need to look beneath the surface”. Dus hoog tijd om ons achterover van de boot te laten tuimelen en te gaan kijken.

Op onze eerste duikstek gaan we voor anker aan een kalkrots die 10m uit het water steekt. Elk vrij plekje dat minder dan 90Ā° stijl is ligt vol met zeeleeuwen. Iets verderop ligt een echt kolos. Het mannetje die waakt over zijn wijfjes en jongen. In de duikbriefing zegt de divemaster dat de jongen nu oud genoeg zijn. Dan laat het mannetje ons er mee duiken en wanneer zij het willen er ook mee spelen. Vanaf het ogenblik dat we beginnen dalen merk je dat dit zeker niet de CaraĆÆben zijn. Het water is er koud en de zichtbaarheid is er ook niet echt goed. Maar hier neem je de bluts met de buil want net door dit zitten hier ook de “grote” dieren en daar komen we voor.

Het duiken met de zeeleeuwen kan je niet beschrijven. Ze komen echt spelen en zijn bijzonder sierlijk. Ze hebben enorme tanden en komen spelend bijten maar doen u nooit pijn. Ze trachten zelfs met hun bek uw duikbril af te trekken. Ongelooflijk! Nadien blijven we elke duik van de ene in de andere verbazing vallen. We duiken ook op een Chinees vrachtschip waar we volledig in- en door kunnen. Het zit vol leven. Heel grote baarzen, murene’s en we kunnen blijven doorgaan…. Maar dan breekt eindelijk dat moment aan. De walvishaaien zijn gespot! Niet tijdens het duiken maar op de boot op de weg terug. Vlug maskers, snorkel en vinnen aan. Al het vorige valt in het niets! We zwemmen op 20cm van 3 enorme beesten van gemiddeld 8 meter lang. Hoe is het mogelijk dat iets dat enkel het allerkleinste leven eet (plankton) het grootste dier kan worden. Ze zijn enorm! De staart glijdt rakelings langs mijn masker af. Ik kan bijna mijn snorkel niet meer in mijn mond houden van de opwinding. Dit kunnen we niet beschrijven maar misschien geeft het volgende filmpje een beter idee.

Klik op de link https://youtu.be/wraf-2OR830
of geef in Youtube in: Ankie and Stef diving in the Gulf of Cortez.

Veel plezier en sjuuuuuusssss