Na in Playa Del Carmen de bus te hebben genomen komen we na een dik uurtje toe in Tulum, tenminste dat dachten we. 🙂 Tania, de eigenares van ons appartementje, ging naar de busstop komen omdat het moeilijk uit te leggen was aan taxichauffeurs naar waar ze moeten rijden. Bij onze aankomst was ze er nog niet dus maar vlug ergens een schaduwplekje zoeken om op haar te wachten. Wij maar lachen dat ze hier in Mexico toch een andere tijdsaanduiding hadden. Na ongeveer een half uur word ik gebeld door haar. Wij zijn hier blijkbaar de kiekens en een stop te vroeg afgestapt. Dus zij had wel de juiste horloge smiley Dan maar vlug een oplossing zoeken om de de overige 4 km af te leggen.

Bij aankomst staat Tania ons op te wachten. Ze stopt ons daar in een taxi en zij gaat met de scooter volgen. Vervolgens ontstaat er een kletterende ruzie tussen Tania en de taxichauffeur omdat hij 10 Pesos te veel rekent. Dat is ongeveer een 75 cent. Na enkele minuten hebben wij dan gezegd dat de prijs ok was voor ons. smiley

Bij aankomst blijken we weer een pareltje van een appartement te hebben. We krijgen de indruk dat de Mexicanen echt wel begaan zijn met inrichting en gezelligheid. Het ligt opnieuw in een achterbuurt maar weeral is het er veilig en zijn alle mensen er super vriendelijk. In onze prijs zit ook het gebruik van de fietsen. Diezelfde dag fietsen we nog naar de ruïnes van Tulum. Een voormalige Maya nederzetting op een 12m hoge klif boven de Caraïbische zee. We zijn er door de hitte, ja hier is het nog warmer, een uur voor sluitingstijd. Deze plek heeft echt iets magisch. Buiten deze ruïnes ontgaat het “eco” gedeelte van Tulum ons compleet. Wat wel positief is, is dat het toerisme al meer dan gehalveerd is. Als dat zo blijft doorgaan komt dat dik in orde.

We besluiten door te reizen naar de koloniale stad Valladolid. We waren nog steeds op zoek naar het echte Mexico en dat hebben we hier ook gevonden. Bij aankomst gaan we enkele verfrissende pintjes drinken in een lokaal barretje dat zo het decor had kunnen zijn van een spaghetti western. We bestellen 2 Corona’s en krijgen er 6 tapa’s bij. We hebben het volste vertrouwen in onze maag en willen geen gezichtsverlies lijden. Alle (doorzopen) lokale aan de toog zijn met ons aan het lachen als de galapeno pepers en chili’s hun werk doen. Geloof ons dat was de naam pittig waardig.

Via bookings.com hebben we hier een geweldige deal kunnen doen. Ons hotel was het voormalige huis van een Spaanse Marquis maar voor de prijs van een hostel. Dit laten we niet liggen. Het is ook in deze kamer dat we ons nieuw plan beginnen uit te werken en de eerste complete afwijking van onze reisroute een feit wordt. Normaal gingen we van hieruit meer naar het Zuiden beginnen reizen om dan begin mei de bus te nemen naar Guatemala. Maar deels door Maria (Ankie haar instructeur) en ook verhalen van duikvrienden willen we ontzettend graag naar Baja California om in de Golf van Cortez te gaan duiken. Dit schiereiland zou veruit de nummer 1 van Mexico zijn voor “the big stuff”. Momenteel is het seizoen van de walvishaaien en kolonies zeeleeuwen van wie de jongen nu oud genoeg zijn om er kunnen mee te duiken. Verleden week zijn ook nog hammerheads en manta’s gezien. Dit kunnen we echt niet laten liggen. We besluiten dus om Noord ipv Zuid te gaan. In de hoofdstad van de provincie Yucatan, Merida, kunnen we een vlucht nemen naar La Paz, Baja California. Na veel surfen vinden we een goedkope vlucht op 21/4 en een prima deal in een lokaal duikcentrum.
Stel je voor, 7 uur onderweg zijn waarvan 5 uur effectief vliegen, binnen hetzelfde land. Mexico is echt groot. We gaan naar de plaats waarvan Cousteau heeft gezegd: ” de Golf van Cortez is het aquarium van de wereld.” Eindelijk na 11 jaar duiken ga ik de whale sharks zien! En dan heb je natuurlijk ook mensen die ze gaan zien op hun twintigste duik smiley he Paulusz?!?!?

Tot binnenkort!