Blog Image

"Life begins at the end of your comfort zone"

Enkele sfeerbeelden

Mexico Posted on Mon, April 20, 2015 23:12:34

Foto 1: De gezellige etentjes bij Marissa en Alfonso
Foto 2: Onze openlucht slaapkamer in Playa Del Carmen
Foto 3,4 & 5: De Caraïben en wat het met een mens doet
Foto 6, 7 & 8: Een trouwfeest in Valladolid
Foto 9: Ek Balam Maya Ruïnes in de jungle
Foto 10: Taxichauffeur met ambitie



Tulum & Valladolid

Mexico Posted on Mon, April 20, 2015 22:05:59

Na in Playa Del Carmen de bus te hebben genomen komen we na een dik uurtje toe in Tulum, tenminste dat dachten we. 🙂 Tania, de eigenares van ons appartementje, ging naar de busstop komen omdat het moeilijk uit te leggen was aan taxichauffeurs naar waar ze moeten rijden. Bij onze aankomst was ze er nog niet dus maar vlug ergens een schaduwplekje zoeken om op haar te wachten. Wij maar lachen dat ze hier in Mexico toch een andere tijdsaanduiding hadden. Na ongeveer een half uur word ik gebeld door haar. Wij zijn hier blijkbaar de kiekens en een stop te vroeg afgestapt. Dus zij had wel de juiste horloge smiley Dan maar vlug een oplossing zoeken om de de overige 4 km af te leggen.

Bij aankomst staat Tania ons op te wachten. Ze stopt ons daar in een taxi en zij gaat met de scooter volgen. Vervolgens ontstaat er een kletterende ruzie tussen Tania en de taxichauffeur omdat hij 10 Pesos te veel rekent. Dat is ongeveer een 75 cent. Na enkele minuten hebben wij dan gezegd dat de prijs ok was voor ons. smiley

Bij aankomst blijken we weer een pareltje van een appartement te hebben. We krijgen de indruk dat de Mexicanen echt wel begaan zijn met inrichting en gezelligheid. Het ligt opnieuw in een achterbuurt maar weeral is het er veilig en zijn alle mensen er super vriendelijk. In onze prijs zit ook het gebruik van de fietsen. Diezelfde dag fietsen we nog naar de ruïnes van Tulum. Een voormalige Maya nederzetting op een 12m hoge klif boven de Caraïbische zee. We zijn er door de hitte, ja hier is het nog warmer, een uur voor sluitingstijd. Deze plek heeft echt iets magisch. Buiten deze ruïnes ontgaat het “eco” gedeelte van Tulum ons compleet. Wat wel positief is, is dat het toerisme al meer dan gehalveerd is. Als dat zo blijft doorgaan komt dat dik in orde.

We besluiten door te reizen naar de koloniale stad Valladolid. We waren nog steeds op zoek naar het echte Mexico en dat hebben we hier ook gevonden. Bij aankomst gaan we enkele verfrissende pintjes drinken in een lokaal barretje dat zo het decor had kunnen zijn van een spaghetti western. We bestellen 2 Corona’s en krijgen er 6 tapa’s bij. We hebben het volste vertrouwen in onze maag en willen geen gezichtsverlies lijden. Alle (doorzopen) lokale aan de toog zijn met ons aan het lachen als de galapeno pepers en chili’s hun werk doen. Geloof ons dat was de naam pittig waardig.

Via bookings.com hebben we hier een geweldige deal kunnen doen. Ons hotel was het voormalige huis van een Spaanse Marquis maar voor de prijs van een hostel. Dit laten we niet liggen. Het is ook in deze kamer dat we ons nieuw plan beginnen uit te werken en de eerste complete afwijking van onze reisroute een feit wordt. Normaal gingen we van hieruit meer naar het Zuiden beginnen reizen om dan begin mei de bus te nemen naar Guatemala. Maar deels door Maria (Ankie haar instructeur) en ook verhalen van duikvrienden willen we ontzettend graag naar Baja California om in de Golf van Cortez te gaan duiken. Dit schiereiland zou veruit de nummer 1 van Mexico zijn voor “the big stuff”. Momenteel is het seizoen van de walvishaaien en kolonies zeeleeuwen van wie de jongen nu oud genoeg zijn om er kunnen mee te duiken. Verleden week zijn ook nog hammerheads en manta’s gezien. Dit kunnen we echt niet laten liggen. We besluiten dus om Noord ipv Zuid te gaan. In de hoofdstad van de provincie Yucatan, Merida, kunnen we een vlucht nemen naar La Paz, Baja California. Na veel surfen vinden we een goedkope vlucht op 21/4 en een prima deal in een lokaal duikcentrum.
Stel je voor, 7 uur onderweg zijn waarvan 5 uur effectief vliegen, binnen hetzelfde land. Mexico is echt groot. We gaan naar de plaats waarvan Cousteau heeft gezegd: ” de Golf van Cortez is het aquarium van de wereld.” Eindelijk na 11 jaar duiken ga ik de whale sharks zien! En dan heb je natuurlijk ook mensen die ze gaan zien op hun twintigste duik smiley he Paulusz?!?!?

Tot binnenkort!



Geslaagd

Mexico Posted on Mon, April 20, 2015 21:05:45

Hoi allemaal,

Intussen zijn we bijna 2 weken op pad. Het is nog steeds de periode van een normale vakantie, toch merken we dat we stilaan beginnen los te komen van alles. Zo moeten we elkaar al regelmatig vragen welke dag het is. Dat vinden wij alle twee al een goed teken. 🙂

Op het einde van het vorige berichtje was Ankie begonnen aan haar advanced cursus (duiken) en ze heeft dat ook met glans afgewerkt. Buiten het nieuwe brevet heeft het haar ook verschillende prachtige duiken opgeleverd. Zo heeft ze al gedoken met een knappe schildpad, een blacktip haai en grote scholen tropische vissen. Verder hebben we ook samen een enorme stromingsduik gedaan. Het leek alsof we in een wasmachine gesprongen waren. We hebben ons gewoon laten meedriften en werden later veel verder door de boot weer opgepikt. Haar instructeur was Maria, een Mexicaanse die 5 jaar in Canada marine biologie heeft gestudeerd. Ze is door het duiken zo gepassioneerd dat ze haar diploma aan de kant heeft gezet en nu werkt als duikinstructeur. Het spreekt voor zich dat we van haar heel veel hebben kunnen leren wat eco-systemen en vissoorten betreft.

Na onze laatste duik, op onze laatste avond, zijn we samen met Alfonso en Marissa gaan eten in een lokaal restaurantje dat populair is voor hun seafood. Tijdens het eten hadden we zowat onze twijfels omdat het veel met rauwe zaken was en sausjes die op de tafels staan. Met een temperatuur van rond de 35C is dat niet altijd aan te raden. Maar het eten was fantastisch en ons systeem is blijkbaar al perfect aangepast. De dag nadien zijn we “bijna” vlekkeloos naar Tulum kunnen doorreizen. (zie volgend bericht)

Net voor het nemen van de collectivo (busjes waarmee de lokale mensen hier reizen) naar Tulum, moesten we Ankie haar brevetaanvraag nog naar Padi sturen. Vanwege de betrouwbaarheid van de Mexicaanse post werd ons ten stelligste aangeraden om deze aangetekend te versturen. Dus inderdaad binnen in de post. Wanneer we binnen kwamen stonden er 15 mensen voor ons. Hiervan hebben er tijdens het wachten er 7 het opgegeven. Ik moest toen direct aan de woorden van een Nederlander denken die we hier leren kennen hebben. Hij woont en werkt hier als leraar Engels. Hij zei “als je naar hier komt wonen moet je Nederland thuislaten”. Hij heeft gelijk! Hier mag je zeker niet vergelijken. Na 1 uur was het aan ons. Dan hebben we een 10-tal minuten papierwerk gehad alvorens de brief kon verstuurd worden. Wie zei er dat er in België veel bureaucratie is??

Gelukkig was de collectivostop net naast het postkantoor. Tulum here we come!

Hasta,
Ankie & Stef